افراد دیابتی اگر در گروه های زیر قرار دارند روزه گرفتن برای آنها خطرناگ است

روزه گرفتن برای برخی از دیابتی ها ممنوع می باشد .  در صورت تغییر شدید الگو و مقدار مصرف غذا و مایعات ، در ماه رمضان خطر بروز عوارض غیر قابل جبران وجود دارد .

 بیماران دیابتی باید توجه کنند و ببینند دیابت شان اگر در گروه های زیر قرار گیرد روزه گرفتن برای آنها ممنوع خواهد بود .

ـ اگر دیابت نوع یک ناپایدار دارید .

ـ اگر بیماری دیابت نوع یک یا نوع دو دارید ولی دیابت شما درمان و کنترل نشده است .

ـ اگر در کنار بیماری دیابت مشکلات جدی قلبی مانند آنژین صدری ناپایدار دارید.

ـ اگر بیش از این سابقه کمای دیابتی داشه اید ، یعنی در اثر گرسنگی از هوش رفته باشید . این حالت در اثر افت ناگهانی قند خون در بیماران دیابتی رخ می دهد.

ـ اگر باردار هستید و دچار دیابت حاملگی شده اید .

ـ اگر دیابت دارید ، ولی دچار عفونت یکی از اندام های داخلی شده اید دیابت احتمال ابتلا به عغونت را افزایش می دهد .

ـ اگر سالمند هستید و دیابت دارید و دچار کاهش تمرکز و آگاهی شده اید.

● مهمترین خطراتی که بیماران مبتلا به دیابت را در حین روزه داری تهدید می کند :
افت قند خون :

کاهش مصرف غذا یکی از علل اصلی افت قند خون است . روزه داری باعث افزایش خطر افت قند خون در مبتلایان به دیابت می شود.

بالا رفتن قند خون :

افزایش مصرف مواد غذایی یا مواد قندی در ماه رمضان باعث بروز این مشکل می شود .

از دست دادن آب بدن :

مصرف کم مایعات به هنگام روزه داری برای مدت طولانی می تواند باعث از دست دادن آب بدن شود که آب و هوای گرم و مرطوب و افراد با فعالیت بدنی زیاد شدید تر است .

علاوه بر آن افزایش قند خون هم با دفع آب بدن از راه ادرار می تواند این مشکل را تشدید کند . در نتیجه  ممکن است در افراد دیابتی روزه دار افت فشار خون دیده شود.

●  تغییرات قند خون حین روزه داری که می تواند سلامتی افراد دیابتی را به خطر بیندازد :

اگر قند خون قبل از  سحر بالاتر از  ۱۲۰ میلی‌گرم درصد باشد .

اگر قند خون ۲ ساعت بعد از سحربالاتر از  ۱۶۰ میلی‌گرم درصد باشد .

اگر قند خون بین ساعت ۱ تا ۳ بعدازظهر کمتر از ۷۰ میلی‌گرم درصد باشد .

اگر قند خون قبل از افطار بالاتر از  ۱۲۰ میلی‌گرم درصد باشد .

اگر قند خون ۲ ساعت بعد از افطار بالاتر از  ۱۶۰ میلی‌گرم درصد باشد .

چه کسانی بیشتر در خطر ابتلا به پوکی استخوان هستند ؟

پوکی استخوان بسیاری از زنان و مردان را همزمان با بالا رفتن سن گرفتار می‌سازد که در این عارضه تراکم استخوانها کاهش می‌یابد و در نتیجه خطر شکستگی استخوانها تشدید می‌شود.

پوکی استخوان (osteoporosis) به معنی پوک شدن یا نازک شدن استخوان ها به هر علتی است و در بیشتر افراد سالخورده دیده می شود.

از دست رفتن استخوان ها با افزایش سن یک پدیده کلی است ، اما وقتی توده استخوانی به حدی مقدارش کم می شود که احتمال بروز شکستگی ایجاد می شود، یک بیماری به حساب می آید.

این شکستگی ها، علامت بارز پوکی استخوان هستند و بخصوص در استخوان های مچ دست ، ستون فقرات و استخوان فوقانی ران دیده می شوند.خطر بروز شکستگی استخوان بر اثر پوکی استخوان با افزایش سن زیاد می شود.

گرچه پوکی استخوان در خانمهای سالخورده خیلی شایع است ، اما این بیماری می تواند مردان را هم گرفتار سازد و در هر سنی از کودکی تا بزرگسالی هم رخ دهد.

فراوانی پوکی استخوان در نقاط مختلف جهان فرق می کند و در اروپای غربی و امریکا شایع تر است ؛ افراد سفید اروپایی و نیز آسیایی ها را هم نسبت به سیاه پوستان بیشتر گرفتار می سازد.طی ۵۰ سال گذشته با پیشرفت بهداشت ، مردم جهان طول عمر بیشتری پیدا کرده اند و در نتیجه تعداد افراد سالخورده افزایش یافته است.

به همین علت تعداد شکستگی های استخوان بر اثر پوکی استخوان هم بیش از دو برابر شده است. این شکستگی ها یک علت مهم مرگ در افراد سالخورده است و ۱۵ تا ۲۰ درصد کسانی که دچار شکستگی استخوان فوقانی ران می شوند، طی ۶ ماه می میرند.

در زنان پوکی استخوان چهار برابر مردان دیده می‏شود. در سالهای بعد از یائسگی، مخصوصاً در سالهای اول، معمولاً قدرت استخوان با سرعت زیادی کاهش می‏یابد. سپس این سرعت کم می‏شود ولی روند پوکی استخوان ادامه می‏یابد.

زنان، مخصوصاً آنها که بیشتر از ۶۰ سال دارند بیشترین مبتلایان به پوکی استخوان‏اند.

در مردان با افزایش سن، کاهش ناگهانی و عمده‏ی هورمونهای جنسی، چنان که در زنان اتفاق می‏اافتد، پیش نمی‏آید. کاهش تراکم وقدرت استخوان در آنها خیلی آهسته‏تر اتفاق می‏افتد. اما در ۶۵ تا ۷۰ سالگی، زنان و مردان با یک سرعت استخوانهای خود را از دست می‏دهند.

یک گزارش عنوان می دارد که در سال ۱۹۹۶، هزینه درمان ۵/۱میلیون مورد شکستگی ناشی از بیماری پوکی استخوان در امریکا، بالغ بر ۱۴ میلیارد دلار بوده است که این رقم برای سال ۲۰۱۵ با ۵/۲ میلیون شکستگی ، به میزان ۶۰میلیارد دلار تخمین زده می شود .
موسسه ملی پوکی استخوان در آمریکا فهرستی از فاکتورهای خطرزا را که عامل بروز این عارضه استخوانی هستند ارائه کرده است که به قرار زیر است:

- افراد پیر و زنان بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند.

- سابقه ابتلا به بیماری در خانواده در افزایش خطر ابتلا تاثیرگذار است.

- داشتن اسکلت بندی ضعیف و ظریف یک فاکتور خطرزای مهم است.

- نژاد آسیایی،‌ سفید پوست و اسپانیایی بیشتر در معرض ابتلا قرار دارند.

- سابقه شکستگی استخوانی در گذشته خطر ابتلا را افزایش می‌دهد.

- کاهش هورمون جنسی یکی دیگر از عوامل ابتلا به پوکی استخوان است.

- کمبود کلسیم، ویتامین d و تحرک بدنی ناکافی از عوامل مهم بروز این بیماری هستند.

- مصرف زیاد کافئین، سدیم و پروتئین خطر ابتلا را تشدید می‌کند.

- الکل و سیگار خطر پوکی استخوان را افزایش می‌دهند.

- دو مشکل اختلالات تغذیه‌ای و ابتلا به آرترید روماتوئید از فاکتورهای مهم در بروز پوکی استخوان هستند.

- مصرف داروهای خاص مانند استروئیدها نیز احتمال ابتلا به پوکی استخوان را تشدید می‌کند

عوامل مستعد کننده‏ای که قابل کنترل نیستند:
- جنسیت: زنان بسیار بیشتر از مردان به پوکی استخوان و شکستگی ناشی از آن دچار می‏شوند.( در واقع ۴ برابر آقایان). زیرا زنان از ابتدا تراکم استخوان کمتری دارند و بیشتر هم عمر می‏کنند.
- سن: با افزایش سن احتمال بروز پوکی استخوان بیشتر می‏شود.
- شروع یائسگی:

استروژن هورمون زنانه‏ای است که از کاهش توده‏ی استخوان جلوگیری می‏کند. تولید استروژن در تخمدانها بعد از یائسگی متوقف می‏شود، در نتیجه، از دست رفتن توده‏ی استخوان تسریع می‏شود. زنانی که یائسگی زود رس دارند (قبل از ۴۵ سالگی)، مانند بانوانی که تخمدانهای آنها را با جراحی برداشته‏اند بیشتر در معرض ابتلا به پوکی استخوان‏اند.
- سابقه‏ی خانوادگی:

وراثت بر مقدار استخوانهای شما و سرعت از دست دادن آنها تأثیر دارد، اگر مادر شما شکستگی لگن یا مهره، ساعد و… داشته باشد، احتمال ابتلای شما به شکستگی ۲ برابر افراد دیگر است.
- استخوان‏بندی ظریف و کوچک:

بانوانی که دارای استخوانهای کوچک بوده، کوتاه قد و یا لاغراند، به خاطر وجود توده‏ی استخوانی کمتر، مستعد بروز پوکی استخوان‏اند.
- نژاد:

بانوان اروپایی شمالی یا افراد ساکن آسیای جنوب شرقی، بیشتر در معرض ابتلا به پوکی استخوان‏اند.
- بعضی از بیماریها: بیماریهایی نظیر بیماری تیروئید، پاراتیروئید، غدد جنسی، و غدد فوق کلیوی می‏توانند به پوکی استخوان منجر شوند.
عوامل خطری که می‏توانید آنها را کنترل کنید:
- وزن:

وزن کم بانوان بسیار لاغر باعث کم شدن قدرت استخوان هم می‏شود (زنانی که دارای اضافه وزن‏اند، معمولاً در معرض خطر نیستند ولی احتمال ابتلا به ناراحتی‏های دیگر در آنها زیادتر است.)
- ورزش نکردن:

فعالیت نداشتن، کاهش توده‏های استخوان را تسریع می‏کند. ورزش مناسب به افزایش مقدار استخوان و سلامت بیشتر شما کمک می‏کند.
- کمبود کلسیم در برنامه‏ی غذایی:

کلسیم استخوانها را قدرتمند می‏کند. اگر به قدر کافی کلسیم مصرف نمی‏کنید بدن شما سلولهای استخوانی را تخریب می‏کند تا کلسیم مورد نیاز خود را از آنها به دست آورد.
- سیگار کشیدن: زنانی که سیگار می‏کشند بیشتر از آنها که سیگار نمی‏کشند به پوکی استخوان (و سایر بیماریها) دچار می‏شوند.
عوامل خطر دیگر:
این عوامل عبارتند از:
بعضی داروهای تجویزی نظیر کورتن که در درمان آرتوروز و آسم استفاده شود ( از دکتر خود در این مورد سئوال کنید).
- برنامه‏ی غذایی پر پروتئین
- کمبود ویتامین دی

پیوند ساعد دست یک فرد که توسط کروکودیل بریده شده بود به جای اول خود

وقتی برای اولین بار به عکس فوق نگاه کنید مطمئن می شوید که این از تکنیک های فتوشاپ می باشد .  اما متاسفانه  این عکس واقعی است و دستی که در دهان کروکودیل نیل قرار گرفته است دست دکتر چانگ پو – یو  دامپزشک باغ وحش شائوشان ( Shaoshan )  چین می باشد .

 در سال ۲۰۰۷ در باغ وحش شائوشان ( Shaoshan )  ، دکتر  چانگ مشغول مداوای کروکودیلی بود که به مدت یک ماه از بیماری رنج می برد . برای آنکه دکتر چانک بتواند بدون خطر به مداوای کروکودیل بیمار بپردازد به او مقدار داروی بیهوش کننده تزریق نموده بود اما چانک متوجه نبود که  مقدار دارو کافی نبوده و هنوز بیهوشی کامل حاصل نگشته است  هنگامی که  او در حال خارج کردن آمپول آرامبخش از دهان این کروکودیل تربیت نشدۀ نیل که به مدت یکماه غذایی مصرف نکرده بود، این حادثه برایش اتفاق افتاد و دست وی از ناحیۀ ساعد چپ قطع گردید. دکتر چانک دست خود را وارد دهان تمساع نموده بود که تمساع با یک حرکت دست او را از ساعد چپ قطع نمود .

چانگ به بیمارستان انتقال داده شد و نگهبانان با شلیک دو گلوگله توانستند بازوی قطع شده را از دهان تمساع خارج نمایند  . هر چند گلوله ها موفق به نفوذ به عمق بدن تمساح  و مرگ او نگردیدند اما به اندازه کافی دردناک بودند که تمساع مجبور به رها سازی بازوی قطع شده بشود .

پزشکان ۵ ساعت بعد از قطع شدن بازو طی یک عمل جراحی طولانی  موفق شدند بازوی قطع شده چانگ را به بدن او پیوند بزنند  . اکنون گرچه بازوی پیوندی عملکرد یک بازوی سالم را برای دکتر چانگ ندارد اما مطمئنا بهتر از خورده شدن آن توسط تمساع نیل می باشد .

واقعیت جالب :

کروکودیل نیل بزرگترین گونه تمساح آفریقایی است. این تمساع  می تواند ۱۶ فوت (۵ متر) طول داشته باشد  و برآورد می شود احتمالا در سال موجب مرگ  ۲۰۰ نفر انسان می گردد  .